میلاد یاوری : شاید شبه کودتای 22 خرداد 88 تبعات سنگینتری نیز در ادامه ی رخدادهای هفته ی گذشته برای مجریان و طراحان آن در پی داشته باشد. بعد از 11 روز از برگزاری انتخابات همچنان اعتراضات مردمی با وجود برخوردهای شدید نیروهای بسیج و سپاه و نیروی انتظامی، در پایتخت ایران ادامه دارد. رسانه ای شدن ضرب و شتم و کشتار مردم معترض ایران در خبرگزاریهای مختلف، افکار عمومی جهان را متوجه ایران ساخته و فشارهایی که همواره به سبب نقض حقوق بشربه حکومت ایران وارد می آمده را بسیار افزایش داده است. مصداق های نقض گسترده ی حقوق بشر در ایران، امروز به صورت مستند و در قالب صدها عکس و ویدیوی موجود در youtube گردآوری شده و سازمان های بین المللی فعال حقوق بشر را مجبور به موضع گیری در قبال این گونه برخوردها در ایران ساخته است. در چند روز گذشته خبر اظهارات تند مقامات دولتی کشورهای غربی، پیرامون وقایع اخیر ایران، در کنار سایر اخبار مربوط به تجمعات اعتراض آمیز در این کشورها، مجموعه ی فشارهای بین المللی علیه ایران را افزایش داده به گونه ای که فراخواندن سفرا و اخراج دیپلمات های ایران به وقایعی عادی تبدیل شده است. در داخل ایران اما اوضاع به گونه ای دیگر است. رسانه ی ملی با تمام امکانات خود در اختیار جناح حاکم قرار گرفته تا اوضاع متشنج پس از انتخابات را به شکلی مدیریت کند. اخبار یکجانبه و شاید تا اندازه ای وقیحانه که توسط تلویزیون ایران پخش می شد حتی گروهی از اصولگرایان حامی دولت را به اعتراض واداشته، تا جاییکه شاهدیم عده ای برای حضور میر حسین موسوی در تلویزیون تلاش می کنند تا فضای بحث برانگیز و نگاه انتقادآلود به رسانه ی ملی را تا حدی اصلاح کنند. سایر ابزار اطلاع رسانی هم همچنان تحت سلطه ی دولت و بعنوان بازوهای رسانه ی ملی، دولت را در کنترل شرایط بوجود آمده یاری می کنند. انبوه روزنامه ها و سایت های حامی دولت به اشکال مختلف ماهیت مردمی تجمعات و راهپیمایی های اعتراض آمیز مردم را تحریف می کنند و در این میان حتی از خبر سازی و کذب نویسی هم هیچ ابایی ندارند. روزنامه های منتقد دولت هم به شیوه های مختلف تحت فشارند بگونه ای که از روز پس از انتخابات تا به امروز مواردی را که بتوان آنها را موضع گیری قاطع علیه برگزارکنندگان انتخابات تلقی کرد را ندیده ایم. با اینحال گستردگی بازداشت ها به حدی بوده که روزنامه هایی مثل اعتماد ملی نیز از آن بی نصیب نبوده اند. سایت های منتقد دولت فیلتر شده یا دسترسی به آنها بسیار مشکل شده است. سایت هایی مثل youtube، facebook و twitter هم بلافاصله بعد از انتخابات فیلتر شدند تا گردش اطلاعات در ایران به محدودترین، ناقص ترین و تاسف بارترین شکل خود پس از تابستان 84 یا شاید پس از پیروزی انقلاب برسد!
بازداشت های گسترده و تا اندازه ای بی هدف و کور فعالین سیاسی حامی نامزدهای اصلاح طلب، اتاق های فکر اصلاح طلبان را متلاشی کرده به گونه ای که فقدان برنامه های هدف دار کوتاه مدت برای بهره گیری از مردم معترض به عنوان اهرم فشار به دولت، کاملا مشهود است. حتی تحرکات هاشمی در قم و شایعاتی که پیرامون منفعل کردن نقش مجلس خبرگان در شرایط حساس کنونی به گوش می رسد، دورنمای روشنی را برای مخالفین به تصویر نمی کشد. لااقل در کوتاه مدت و برای تغییر در نتیجه ی انتخابات دهم ریاست جمهوری نمی توان به شخصیتی چون هاشمی امیدوار بود. اگرچه بطور واضح هاشمی تحول و تغییر در عرصه های دیگری از نظام را در نظر دارد. در شرایط کنونی باید منتظر واکنش شورای نگهبان و در ادامه خبرگان رهبری و مجموعه ی اصلاح طلبان بود.
