در باب دفن شهدا در دانشگاه؛

محمد علی لطفی :پروژه ی سرکوب جنبش دانشجویی از مدت ها قبل توسط دولتمردان دنبال می شود. این پروژه در ۱۸ تیر سال ۸۷ به اوج خود رسید و به جنایتی وحشتناک تبدیل شد. پس از آن نیز این سرکوب ها با چاپ نشریات جعلی در دانشگاه امیر کبیر و همچنین بازداشت و شکنجه ی دانشجویانی بی گناه که در این ماجرا هیچ نقشی نداشتند، پی گیری شد. سپس نوبت به دانشجویان دانشگاه شیراز رسید. آنها هدف موج دیگری از نفرت دولتمردان از دانشجویان منتقد و دگر اندیش شدند. این حملات تا آنجا پیش رفت که در ترم گذشته بیش از ۲۰ نفر از آنها به اداره ی اطلاعات شیراز احضار شدند و تعداد زیادی از آنها پس از مراجعه و بدون حکم جلب و بدون هیچ جرمی بازداشت شدند که هنوز شماری از آنها در زندان به سر می برند.

اما مثل اینکه دولتمردان از اینکه برای سرکوب های بعدی بهانه ای نداشته باشند، می ترسند. از این رو به دفن شهید در دانشگاه ها روی آوردند. این پروژه ی امنیتی که هدفی جز بی احترامی و سوء استفاده از شهدا ندارد، به عنوان بهانه های بعدی برخورد با دانشجویان در دستور کار دولت مهرورز قرار گرفته است. در این سناریو مقدس ترین افراد جامعه که همانا شهدا هستند، بازیچه ی اهداف و مقاصد دولتی می شوند که قصدی جز سرکوب دانشجویان ندارد.

این اهداف شوم مثل همیشه در لباس دین ظاهر شده اند. آنها این بار قصد دارند تا از پیکر پاک شهدا برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند و برای اینکه جنبش دانشجویی را سرکوب کنند،روی خون شهدایی که مهمترین عصاره ی وجودی خود یعنی جانشان را در راه دین و کشور فدا کرده اند پای بگذارند تا اصلی که شهیدان جانشان را برای آن فدا کردند و جزو اصلی ترین شعار های انقلاب می باشد یعنی آزادی را به نفع خود مصادره کرده و تعاریفی مطابق میل خود از ان ارئه نمایند.

هدف از دفن شهدا اگر احترام به آنها باشد، دفن آنها در دانشگاه یا هر جای دیگر از اهمیت والایی برخوردار می شود. اما در این باره چند مورد قابل تأمل می باشد:

۱- چرا دانشگاه؟

نکته ی اول این است که چرا دولتمردان این همه اصرار دارند تا شهدا را در دانشگاه دفن کنند؟ اگر قرار بر دفن شهدا باشد، باید شهدا را در بیت رهبری، مجلس خبرگان، مجمع تشخیص مصلحت نظام، ریاست جمهوری، قوه قضاییه، مجلس و تمامی وزارتخانه ها دفن کرد، باید سر راه هر وزیری شهیدی دفن کرد، تا بداند برای رسیدن به وزارت پای بر خون شهدا نگذارد!

۲- فرض کنیم دفن شهید در محیط آموزشی از اولویت برخوردار باشد (در صورتی که این چنین نیست) در این صورت آیا دفن شهدا در حوزه های علمیه سزاوارتر از دانشگاه ها نیست؟ چرا فقط در دانشگاه ها؟ آیا در حوزه های علمیه هم مانند دانشگاه این چنین مخالفت گسترده وجود دارد؟ اگر ندارد پس سزاوار است شهیدان را در آنجا دفن کرد که دیگر مخالفی نباشد و سپس در دانشگاه و اگر در حوزه هم مخالفت هایی وجود دارد پس چرا می خواهند کاری کنند که هم حوزه و هم دانشگاه با آن مخالف هستند؟ آیا دلیل دولتمردان با توجه به این مورد ارزش گذاری و احترام به شهدا می باشد؟

۳- دانشگاه جزو اموال دولتی نیست و جزو اموال عمومی است. آیا برای انجام چنین کاری در مکانی عمومی که با مخالفت های گسترده همراه است، نظر افرادی که در این مکان زندگی و تحصیل می کنند شرط نیست؟ اگر هست پس چرا چنین عملی که مورد اعتراض گسترده ی شمار زیادی از دانشجویان از جمله فرزندان معظم شهدا و روشنفکران و اساتید و بسیاری از علما می باشد را به همه پرسی نمی گزارند؟ و اگر شرط نیست پس چرا دولت ادعای دموکراسی می کند؟ آیا دلیل آن جز این است که دولت مطمئن است که این عمل او با مخالفت گسترده ی دانشجویان و اساتید دانشگاه روبرو خواهد شد؟

۴- با توجه به این که شمار زیادی از سربازان ایرانی در خاک عراق به شهادت رسیدند و شمار زیادی از سربازان عراقی در خاک ایران به هلاکت رسیدند، و با توجه به این نکته که این شهیدانی که در دانشگاه ها مدفون می شوند گمنام و فاقد هر گونه نام و نشانی هستند، از کجا مطمئن باشیم جسد موجود در تابوت ها مربوط به سربازی ایرانی است یا عراقی؟ آیا راهی مطمئن برای این قضیه وجود دارد؟ مطمئنآ وجود ندارد. چون اگر از آنها اطلاعاتی در دست بود دیگر آنها گمنام نبودند.

۵- اگر هدف دولت سرکوب دانشجویان نیست پس چرا در روز دفن این اجساد در دانشگاه امیرکبیرنیروهای بسیجی و سپاهی که از خارج از دانشگاه وارد آن شده بودند به همراه مأموران لباس شخصی به ضرب و شتم وحشیانه ی دانشجویان پرداختند؟؟؟ جرم این دانشجویان چه بو به جز ابراز مخالفت با دفن شهید در محل زندگی و تحصیلشان.

این جنایات به حدی بود که:
- حدود ۲۰ نفر به بیمارستان منتقل شدند.
- حدود ۷۰ نفر دستگیر شدند.
- حدود ۲۰ دختر در میان بازداشت شدگان وجود داشت.
- کلانتری به هیچ وجه حاضر به اعلام اسامی بازداشت شدگان حتی دختران به خانواده های آن ها نبود.
- از ۷۰ نفر بازداشت شده حدود ۲۰ نفر به زندان اوین منتقل شدند که هنوز تعدادی از آنها در بند هستند.
- چهار نفر از اعضای انجمن اسلامی پلی تکنیک که چند روز قبل از دفن شهدا ممنوع الورود شده بودند به جرم اغتشاش در مراسم دفن شهدا دستگیر شدند که جرمشان با توجه به ممنوع الورودی مضحک است.همه ی این اتفاقات تازه شروع ماجراست و این بهانه ای برای سرکوب بیشتر دانشجویان است.

۶- مگر ورود افراد نظامی به دانشگاه ممنوع نیست؟ و مگر بسیج جزو زیر مجموعه های سپاه نیست و سپاه جزو نیروی نظامی؟ پس ورود این افراد به داخل دانشگاه ممنوع است. پس چرا این افراد وارد دانشگاه شدند؟ آیا هدفی جز سرکوب داشتند؟

۷- فرض کنیم که این افراد برای دفن شهدا آمده بودند؛ در این صورت چرا چاقو، پنجه بکس، باتوم تا شوی جیبی و سایر سلاح های سردی که با آنها به ضرب و شتم دانشجویان پرداختند؛ به همراه داشتند؟ آیا واقعآ برای تشیع جنازه آمده بودند؟ آیا این پروژه ای از پیش طرح ریزی شده نبود؟

حال با توجه به این موارد، آیا هدف از دفن شهدا تکریم آنهاست؟