واکنش انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای مختلف به بازداشتهای دانشجویی صورت گرفته در مشهد و تهران

واکنش انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای مختلف به بازداشتهای دانشجویی صورت گرفته در مشهد و تهران 

ادوارنیوز:در پی بازداشت فعالان دانشجویی مشهد و همچنین فعالان دانشجویی دانشگاه آزاد در آستانه 18 تیرماه ، انجمنهای اسلامی دانشگاههای مختلف کشور با صدور بیانیه های جداگانه با گرامیداشت سالروز 18 تیرماه با اعتراض شدید نسبت به بازداشتهای صورت گرفته دانشجویان در مشهد و دانشجویان دانشگاه آزاد در تهران خواهان آزادی فوری بازداشت شدگان شده اند: 
 
بیانیه انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شاهرود:

 
بازهم در آستانه ي 18 تيري ديگر دانشگاهيان آماج حملات اقتدار گراياني قرار گرفتند كه طی سالها همچنان كين جنبش آزادي خواه و حق طلب دانشجويي را در دل دارند و خود در آن فاجعه نقش ها آفريدند. براستي جريان تماميت خواهي به كجا مي رود كه اينچنين ديوانه وار بر دانشگاه یورش می آورد؟ آيا تاريخ پر افتخار جنبش دانشجويي كافي نيست كه مدهوشان قدرت را به هوش آورد كه هرگز نخواهند توانست دانشگاه را يوغ بندگي بر گردن آويزند؟ آيا بالندگي امروز جنبش دانشجويي در پس آن روزهاي تلخ شكسته شدن حرمت و حريم مقدس دانشگاه كافي نيست بدانند آنچه بايد بدانند؟ در كجا خوانده ايد و ياد گرفته ايد كه فرياد بيداري دانشجو را با دستگيري و زندان پاياني است؟! 
با افزایش آشفتگي در اوضاع كشور – كه نشات گرفته از سوء تدبير و ناشايستگي هاي حاكم بر مديريت دولتمردان است – برخورد با معترضين و منتقدين وضع موجود شکلی گسترده تر یافته است. در همين راستا هفته گذشته شاهد بازداشت تعدادي از فعالين دانشجويي دانشگاههاي كشور در شهر مشهد بوديم و در ادامه آن دستگيري علی قلی زاده، رضا عرب، علی صابری، اشکان آرشیان، مهدی قدسی از فعالين دانشجويي و از اعضاي كميته پيگيري بازداشت هاي خودسرانه، بر تعداد بازداشت شدگان دانشجويي افزود. 
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شاهرود معتقد است كه رفتارهای امنيتي صورت گرفته با دانشجويان نمودي آشكار از بي کفایتی و ناتواني دلتمردان نهم در مواجهه با خواسته هاي عمومي جامعه و همچنين شاهدي بر پيگيري سياست سركوب و مقابله با جريانات فعال در جامعه است كه مسلما هدفي جز ايجاد فضاي ارعاب و تحميل انفعال بر دانشگاه را ندارد. 
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شاهرود ضمن اعتراض به ادامه چنين رويه اي در اداره كشور، برخورد و بازداشت دانشجويان و از جمله سخنگوي اين انجمن را به شدت محكوم كرده و خواستار آزادي هرچه سريعتر همه ي دانشجويان و رفع نگراني از خانواده هاي آنان مي باشد. 
 
بیانیه فراکسیون مدرن دانشگاه فردوسی مشهد و علوم پزشکی:

 
نه سال از آن واقعه ی دلخراش می گذرد، اما هنوز فریاد آزادیخواهی و حق طلبی از دانشگاه به گوش می رسد. 18 تیر 78 را هرگز از یاد نمی بریم. روزی که در آن ندای تظلم دانشجویان آزادیخواه، تبدیل به ضجه ی مدران داغدیده شد؛ روزی که در آن حنجره ی آزادمردان به تیر کینه ی نامردان دریده شد؛ روزی که دانشگاه جولانگاه گروه های فشار یا بهتر بگوییم مزدوران چکمه پوش زر، زور و تزویر شد؛ روزی که قرار بود درس عبرت دانشجوی آگاه شود؛ اما نشد! 
 
نه سال از آن روزهای خونین و پر هول و هراس گذشت، و امروز نه نُه سال که گویی تنها نُه روز از آن لحظات خون و خروش و خیزش سپری شده است. هر لحظه خاطرات آن روزها پررنگ تر از گذشته در خاطر نقش می بندد، چنان که گویی گذشت هر ساعت و دقیقه ما را نه دورتر، که به آن لحظات نزدیک تر می کند. 
 
نه سال گذشت و هر سال هجدهم تیر ماه را با یاد یاران دبستانی در بندمان سپری کردیم و هر سال در چنین روزی نه تنها از تعداد یاران در بندمان کاسته نشده که بر شمار آنان افزوده شده است.سال گذشته، اعضای شورای مرکزی تحکیم و ادوار تحکیم را به جوار سلول های انفرادی یاران پلی تکنیکی مان کشاندند، و امسال دوستانمان در شهر مشهد (و تهران و زنجان و…) و در کمیته ی «پیگیری بازداشت های خودسرانه» (که خود به منظور پیگیری وضعیت دانشجویان بازداشت شده در هفته های پیش تر گرد هم آمده بودند)، خود طعمه ی اقدامی ناگهانی و بازداشتی – البته نه خودسرانه!- شدند. که این بدان معنی است که هنوز زمان آن فرا نرسیده است که آواز «سینه سرخان سینه بر سیخ» را از لابه لای برگ های کتاب های تاریخ بجوییم و بشنویم. 
 
نه سال پیش عزت ا… ابراهیم نژاد هدف گلوله ی ناجوانمردان قرار گرفت و ده ها دانشجوی معترض از بازداشتگاه ها و اتاق های بازجویی نهادهای امنیتی سر در آوردند و امروز چندین تن از دانشجویان و فعالان در شهر مشهد (و تهران و زنجان و…) و در آستانه ی این روز روانه ی بازداشتگاه ها و اتاق های بازجویی گردیده اند. گویا این قصه را پایانی نیست و کلاغ سیه بال قصه ی ما خیال بستن بال هایش را بر فراز شهر ندارد. 
 
آری، نه سال گذشت، اما نه نه سال و نه نود سال از عظمت یاد و خاطره ی این روز در ضمیر دانشجویان آگاه و بیدار این سرزمین نخواهد کاست. آری، نه سال گذشت، اما دانشجویان دیروز و پدران امروز و فردا زنده و بیدارند و کودکان امروز، دانشجویان فردا و پاسبان آرمان پدران خویش. آری، نه سال گذشت، و سال ها خواهد گذشت و زمستان ها سپری خواهد شد، آن چه باقی می ماند رویی است سیاه برای آنان که در این زمستان دمی گرم به سرمای استخوان سوز این برهوت ندمیده اند. 
 
و امروز، پس از گذشت نه سال از واقعه ی هجدهم تیر ماه 1378، فراکسیون مدرن انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشگاههای فردوسی و علوم پزشکی مشهد، یاد و خاطره ی تمامی زخم خوردگان آن واقعه را گرامی داشته و بر تلاش های خویش در راستای احقاق حقوق دانشجویان این مرز و بوم و آزادی تمامی یاران در بند پای می فشرد، و همواره جمله ی مولای خویش، حسین(ع) را نه زیرلب، که از میان حنجره فریاد بر می آورد: «اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید!» 
 
 
 
به امید ایرانی پاک، آزاد و آباد 
 
20/4/1387 
 
بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده اقتصاد و علوم اداری دانشگاه سیستان و بلوچستان

کجای این شب سیاه بیاویزم قبای ژنده ام را

دیری است که تعدی به حقوق بشر و نقض حقوق اولیه انسانی برای دولت خودبنیاد و طرفداران متعصبش به امری عادی بدل گشته است و در این اوضاع نابسامان به دنبال حق و حقیقت و عدالت و آزادی بودن بسیار هزینه بردار شده است ، چه آنگاه که در دانشگاه زنجان فضاحت اخلاقی مدیران منتسب با این دولت بر همگان عیان و آشکار می گردد ، به جای رسیدگی به ظلم روا شده ، دختر مظلوم را در مظان اتهام قرار می دهند و انگاه که دانشجویان دوشادوش مردم برای حفظ کیان این مرز بوم که به سبب ناکارآمدی برخی ها هر روزه کشور های عربی بیانه صادر می کنند و در خیال خویش به سبب ضعف اینان ادعای مالکیت بر خاک پاک ایران را می کنند دست به تظاهراتی آرام و در حدود قانون اساسی می زنند تا نشان دهند که ایرانی زنده است و هرگونه خیال خام در رابطه با خاک ایران عزیز را با مشت های گره خورده جواب خواهد داد اما می بینیم که دولت مهروز که گویا مهر ورزی اش فقط نصیب کشورهای عربی و امریکای لاتین میشود در برخوردی مستبدانه و به دور از هر گونه قانون مداری اقدام به تهدید و دستگیری فعالین می کند و در خیال خام خود با اقداماتی از این دست می تواند چراغ روشنگری را خاموش کند تا درتاریکی راحت تر در منجلاب خود ساخته فرو رود . 
از همین جا اعلام می داریم که دستگیری یاران دبستانیمان را در مشهد ، تهران و جای جای ایران عزیز در ایام 18 تیر به هیچ وجه بر نمی تابیم و اعلام میداریم که هر لحظه تاخیر در آزادی این عزیزان به جز لکه ننگ چیز دیگری در کارنامه ننگین مستبدین و منتسبانشان نیست . 
 
 
بیانیه مشترک انجمن اسلامی دانشگاه مازندران و نوشیروانی بابل 
 
همچنان دوستانمان در جلوی چشمان خانواده هایشان پرپر می شوند و به سان یک جانی و آدمکش در غل و زنجیر می شوند. دریغ از اینکه این نالایقان دلخوش به تاج و تخت نمی دانند که بند و زنجیر سالیان سال است که به سان شبنمی برای گل با آنان مانوس گشته است. 
 
 
 
اگر در ۱۸ تیر دهه پیش دانشجو را شکنجه میکردند، و وی را ملحد می خواندند، در آستانه ۱۸ تیر امسال پدران و مادران ما را در مشهد به خاطر کوچکترین خواسته های برخورداری از حقوق انسانی، مجرم و ملحد و جانی و … میخوانند، و به بند میکشند. 
 
 
 
این دیو صفتان هر القابی را که میخواهند به دانشجو نسبت می دهند، دریغ از آنکه گماردهایشان در دانشگاه به همکلاسی ها و نوامیس ما تعرض می کند، و کسی پاسخگو نیست. اینان با این مرز و بوم چه کرده اند که از دم برآوردن ملت چنین واهمه دارند؟! اینان از این تاج و تخت چه دیده اند، که چنین برایشان شیرین به نظر آمد؟! آیا نمیدانند که نامشان در تاریخ می ماند و آیندگان از آنان به پستی یاد میکنند؟؟ 
 
 
 
این عالیجنابان که در نطق هایشان ملت را آگاه می خوانند، به علت عدم وابستگی شان به مالیات مردم، و استقلال منابع درآمدی شان، پشیزی هم برای ملت قائل نیستند و هرگز نخواسته اند این ملت بیدار و به هوش باشد، بلکه می خواهند با افیون ملت را به خواب فرو برند. این تشنگان قدرت دگم ها را به عرش می برند و بیداران را به فرش می کشند. 
 
 
 
ما دانشجویان به عنوان قشر به خواب ابد فرونرفته جامعه فریاد برمی آوریم که تا آزادی دوستانمان (رضا عرب، علی قلی زاده، توحید دولتشناس، محمد زراعتی، فرزاد حسن زاده، سجاد رجبی و…) یک لحظه از پا ننشینیم، و شعله های خشم ۱۸ تیر را برافروخته تر کنیم. 
 
 
 
به هزاران امید پرده چشمانم را فرو می کشم، 
 
تا صبحگاهان ظلمت از دیارم رخت بربندد. 
 
دیگر زیبایی افسانه نباشد. 
 
دیوارهای شهرم به روستایی دور مفری کند. 
 
خودمان پاسبانمان باشیم. 
 
دیگر دیوارهای میله ای تا دل ابر قد علم نکند. 
 
دیگر دستها، در بندهای گران کم بها نشود. 
 
دیگر به دور گردنی را الیاف بافته احاطه نکند. 
 
دیگر مادری چشمان پراشک را، 
 
به انتظار شستن لباس غنچه اش به در ندوزد. 
 
دیگر،دیگر… 
 
پرنده ای گرفتار دیوار نگردد. 
 
دیگر دیوارهای شیشه ای و پرده نازک حریر هم بر الم نیفزاید. 
 
کاش برای آلام این بت ها 
 
پادزهری کشف شود. 
 
کاش برای چشمان حریص این گرگ و روبه صفتان تخت هم 
 
درمانی یابیم. 
 
بیانیه انجمن اسلامی دانشگاه پلی تکنیک:

 
۹ سال از تجاوز وحشیانه مرتجعین چماق بدست و نظامیان حلقه به گوش به حریم دانشگاه و دانشجو می گذرد. هرگز از یادها نمی رود که فرزندان معصوم این مرز و بوم چگونه زیر دست و پای ددمنشان متحجر به خاک و خون کشیده شدند. در این سال ها آنچه به جایی نرسیده فریاد مظلومیت دانشجویانی است که زخمی استبداد و ناامید از وظیفه شناسی اصلاح طلبان مدعی بودند. 
 
 
 
با روی کار آمدن دولت نهم، حمله های پلیس و احکام دادگاه ها و در بند کردن دانشجویان مزین به احکام سنگین کمیته های انضباطی و محرومیت های غیر قانونی از تحصیل، ضرب و شتم های حراست و انتظامات و گشت و گذارهای نیروهای امنیتی و اطلاعاتی در فضای دانشگاه ها گشته است و گویی نقش نیروی انتظامی و لباس شخصی ها و گروه فشار به نیروهای انتظامات و حراست و پادو های آن ها در دانشگاه تفویض شده است. 
 
 
 
آتش فشار وارده بر دانشجویان منتقد و آزادیخواه که در سه سال اخیر افزایش روزمره اش امری عادی تلقی می گردد، هر ساله در آستانه واقعه ۱۸ تیر، متاثر از ترس حاکمیت اقتدارگرا از شکنندگی قدرت پوشالی اش با دستگیری های کور و فله ای دانشجویان از هر دسته و گروهی و با هر عنوان، شعله ور می شود. 
 
 
 
امسال نیز پس از موفقیت چند حرکت دانشجویی مانند مقاومت دانشجویان تربیت معلم و سهند و شیراز و… و در حالی که به علت عیان شدن هر چه بیشتر ضعف مدیران منصوب دولت، پتانسیل اعتراض در جامعه و خصوصا جامعه دانشگاهی افزایش یافته بود، نیروهای امنیتی از چند هفته قبل برنامه ویژه ای برای سرکوب اعتراضات احتمالی دانشجویان تدارک دیده بودند و در چند روز اخیر نیز اقدام به بازداشت فعالین دانشجویی در شهر ها و دانشگاه های مختلف نموده اند که نمونه ی آن بازداشت دانشجویان دانشگاه آزاد، علامه و… است. شهر مشهد نیز امسال به عرصه ی رادیکالیسم کور امنیتی تبدیل شده است و فعالین دانشجویی این شهر چندی است که تعرضات پی در پی نیروهای امنیتی در امان نیستند. این بار نیز در یک حرکت شرم آور اعضای کمیته ی پیگیری بازداشت های خودسرانه، خود قربانی بازداشت خودسرانه و غیر قانونی شده اند. متاسفانه در میان بازداشت شدگان نام علی صابری، دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشجویی که اخیرا با مهرورزی دولت عدالت محور نهم، از حق قانونی ادامه تحصیل محروم شده است، به چشم می خورد. 
 
 
 
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ضمن گرامی داشت یاد و خاطره ی دانشجویان بی گناه و رنج دیده ی واقعه ی کوی دانشگاه خصوصا مرحوم عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی و پاسداشت اعتراضات به حق دانشجویی آن روزها و با یاد سه یار دبستانی دربندمان، احسان منصوری، مجید توکلی و احمد قصابان، تمامی بازداشت های غیر قانونی و خودسرانه اخیر را محکوم کرده و خواستار آزادی هرچه سریع تر احمد قصابان، احسان منصوری، مجید توکلی و تمامی دانشجویان بازداشت شده از جمله علی صابری، علی قلی زاده، اشکان آرشیان، رضا عرب، مهدی قدسی و… می باشیم و تمامی فعالین جنبش دانشجویی را به پایداری و تاکید بر پیگیری خواسته های به حق جنبش دانشجویی دعوت می نماییم. 
 
 
 
امروز نه آغاز و نه انجام جهان است / ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است 
 
گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری / دانی که رسیدن هنر گام زمان است 
 
 
همچنین شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت به مناسبت سالروز 18 تیربیانیه ای صادر کرد: 
روزهای سوزان تیرماه، یادآور زخمی دیرین بر پیکر دانشگاه است. اکنون ۹ سال از یورش بی‌رحمانه و جفاکارانه به کوی دانشگاه می‌گذرد. ۱۸ تیرماه هرساله یادآور فریاد آزادی و بیداری دانشجوی ایرانی است. بغض فروخفته‌ای در گلوی جوانان ایران زمین که از مشروطه تا به امروز همچنان زنده است. ۱۸ تیرماه ۷۸ روزی بود که زورمداران تزویرگر، جاهلان زورمدار را به شبیخون دانشجویان آگاه و بیدار فرستادند. یورش غیر انسانی و در نهایت خشونت جاهلان بنده قدرت به حریم دانشگاه، خود آشکارترین سند حقانیت فریاد بیداری و آزادیخواهی دانشجویان بود. آنان که در میدان آرام گفتگو و منطق از رویارویی با حریان آزادیخوهی و بیداری عاجز بودند، چماق بدستان بی‌منطق را برای حذف و سرکوب پیشگامان بیداری و آزادی روانه کردند تا در میدان خشونت به جنگ شرافت برخیزند. 
 
 
 
۱۸تیرماه روزی است که دانشجوی آزادیخواه ایرانی ایستادگی و مقاومت آموخت و روی پای خود ایستاد. روزی که دانشجویان به چشم خود دیدند که برگزیدگان انتخابات محدود، که انتصاباتی استصوابی است، همواره مدیون تاییدکنندگان خود خواهند بود نه پاسدار امنیت و حرمت فرزندان ملت. پس از فروخفتن اعتراضات تیرماه ۷۸، نه تنها حمله کنندگان به کوی دانشگاه معرفی نشدند بلکه داعیه‌داران جامعه مدنی و توسعه سیاسی چنان کردند که امروز باید به عاملان سرکوبگر نیز جواب پس دهند و متهمان دیروز در جایگاه شاکی نشسته‌اند و آنانی که در پی جنازه آن قاتل زنجیره‌ای روان شدند امروز مدعی آبرو گشته‌اند. دانشجوی آزادیخواه ایرانی در ۱۸ تیرماه بدین مهم رسید که آزادی و مردم سالاری نه صرفا با تکیه بر انتخابات محدود گزینشی که با تعمیق گفتمان آزادیخواهی و دفاع از حق خود، تقویت نهادهای مدنی و ایستادگی بر حقوق بشر دست‌یافتنی است. از قدرت دوری گزید تا به آغوش جامعه بازگردد. 
 
 
 
و اما امروز؛ ۱۸ تیرماه در حالی فرا می‌رسد که هوا هر لحظه برای نفس کشیدن دانشجویان و آزادیخواهان سیاه‌تر می‌شود. همچنان دانشجویان فراوانی ستاره‌دار، از تحصیل محروم و در بند می‌شوند. طوری که قریب به ۲۰۰ دانشجو در سال گذشته در فضایی امنیتی بازداشت و تفتیش شده‌اند. منصوبان وزارت علوم دولت مهرورز از هر جهت متعرض کیان دانشگاه شده‌اند. نه تنها حقوق سیاسی و صنفی‌ دانشجویان را محترم نمی‌شمارند بلکه به حریم عصمت اخلاقی ایشان نیز تجاوز می‌کنند. هر اعتراضی بدین تجاوزها و تعرض‌های غیرقانونی و نامشروع با تهدید و سرکوب و محرومیتی سنگین مواجه می‌شود. و اخیرا نیز در آستنه ۱۸ تیرماه و به قصد ایجاد جو رعب و فضای امنیتی، تنی چند از دانشجویان بازداشت شده‌اند. 
 
 
 
امروز یکسال از بانگ بیدارباش شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت می‌گذرد. تحصن اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در ۱۸ تیرماه ۸۶ که اعتراضی بود جدی و در عین حال کاملا آرام و مدنی، پاسخی جز روزها انفرادی و تفتیش دریافت نکرد اما پس از آن فشارها نه تنها فریاد و اعتراض تحکیمیان خاموش نشد که با عزمی راسخ‌تر و به صورت جدی‌تری ادامه یافت. امروز پس از گذشت یکسال از آن واقعه، با هرچه هویداتر شدن بحران‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و به خطر افتادن جدی امنیت ملی و تمامیت ارضی کشوردر نتیجه سیاست‌های غلط حاکمان، بانگ بیدارباش ۱۸ تیرماه ۸۶ رساتر به گوش می‌رسد. از دیگر سو، یکسال توام با فشارهای گونه‌گون نشان داد که سرکوب و حذف و حبس نمی‌تواند اعتراضات را خاموش کند و سرکوبگران را راهی جز کنار نهادن سیاست‌های سرکوبگرانه نیست. 
 
 
 
در پایان، دفتر تحکیم وحدت ضمن گرامیداشت ۱۸ تیرماه، اعتراض جدی خود را نسبت به تداوم سیاست‌های عمدتا غلط حاکمان در قبال مسائل کشور، تداوم سیاست‌های آمرانه و تجاوزگرانه در دانشگاه و نگاه امنیتی و سیاست‌های سرکوبگرانه در قبال دانشگاه اعلام می‌دارد و حاکمان را به بازنگری در رفتار خود با ملت فرا‌می‌خواند.اعضا این اتحادیه نیل به آزادی را از طریق ایستادگی مداوم در برابر استبداد و استقرار مردم سالاری را از راه تقویت نهادهای مدنی و اصلاحات جامعه‌محور قابل حصول می‌داند. دفتر تحکیم وحدت پس از گذشت سالی مملو از فشارها و بازداشت‌ها، همچنان بر پایبندی به آرمان‌های جنبش دانشجویی تاکید می‌کند و در راه نیل به آزادی و مردم‌سالاری عزمی راسخ دارد