تعطیلی همایش دانشجویی بیداری

By نویسنده

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان مبنی بر تعطیلی همایش دانشجویی بیداری

همزمان با اجرای تئاتری که در چارچوب همایش دانشجویی بیداری برگزار می شد، افرادی که خود را منتسب به نهادهای مذهبی دانشگاه می دانستند و (و برخی از آنان حتی دانشجو نیز نبودند) به نشانه ی اعتراض به این اجرا در محل سالن امتحانات حاضر شدند و با ایجاد فضای امنیتی به بهانه ی همزمان بودن این برنامه با شهادت امام جواد (ع) به اجرای آن اعتراض نمودند. همچنین درخواست انجمن اسلامی دانشجویان مبنی بر برگزاری جلسه ی پرسش و پاسخ با حضور تقی رحمانی از فعالان سیاسی کشور با موافقت مواجه نگردید. لذا انجمن اسلامی دانشجویان ضمن اعلام نارضایتی از روند مذکور، کلیه ی برنامه های همایش دانشجویی بیداری را به نشانه ی اعتراض به سیاست های نادرست فرهنگی و دانشجویی دانشگاه سیستان و بلوچستان تعطیل اعلام می نماید و موارد زیر را به اطلاع دانشجویان عزیز می رساند:
1-    از سپیده دم اسلام تا کنون، مذهب همواره مورد سوء استفاده ی گروه های خاص قرار می گرفته است. از زمانی که قرآن بر سر نیزه ها می کردند و تا آن زمان که به نام مذهب و اسلام حکومت کردند و حکم راندند تا بدین روز تاریخ ما سرشار است از این سوء استفاده های مقدس مابان از اسلام. کسانی که امروز یک چشمشان به ماه قمری است و چشم دیگرشان به ساعت اوقات شرعی، آنقدر نمی دانستند که آن شب که به بهانه ی شهادت امام آمده بودند، شب شهادت نبوده است .آنان می خواستند که مذهب را مستمسک خواسته ی خویش نمایند. همین جریانات و گروههای تندرو هستند که به بهانه های گوناگون قصد کشیدن دیوار در میان خوابگاههای دانشجویی را داشتند و دارند.
2-    مدیریت فرهنگی دانشگاه سیستان و بلوچستان با علم به اینکه اجرای تئاتر دارای مجوز قانونی می باشد، هیچ اقدام عملی در مواجه با گروه مذکور ننمود و رفتار ناقص فرهنگی خود در زمینه ی مسائل دانشگاه را دامن زد. مدیریت فرهنگی دانشگاه هیچ گونه توجهی به اجرای برنامه های فرهنگی از قبیل تئاتر، کنسرت موسیقی، برپایی نمایشگاههای عکس، پخش فیلم های پر محتوای فرهنگی نداشته و این بی توجهی خود را زمانی دامن زده است که بیشترین تنش و مشکلات را در راستای برپایی همایش دانشجویی بیداری به وجود آورده است. وضعیت فرهنگی دانشگاه آنقدر اسف بار است که بر هیچ دانشجویی پوشیده نیست.
شما دانشجویان درباره ی اجرای تئاتر قضاوت نمایید: آیا امکان دارد یک اثر هنری و فرهنگی را پیش از نشر آن مورد بازبینی قرار داد. آیا می توان یک تابلوی هنری و یا یک فیلم و یا تئاتر را کم و زیاد کرد و بعد به جامعه عرضه داشت. فشارهای گوناگونی وارد شد و اجرای تئاتر پیش از این بارها مورد بررسی قرار گرفت.
3-    از منظر امنیتی و سیاسی دانشگاه سیستان و بلوچستان نشان داد که هیچ گونه مدیریت خاص و قدرتمندی را ندارد. پس از تجمع مذکور، شاهد ورود لباس شخصی ها و نیروهای خود سر به حریم دانشگاه و محوطه ی تئاتر (سالن امتحانات دانشکده مهندسی) بودیم. در کمال تعجب با تمام اینکه اجرای تئاتر با کمترین تنش همراه بود اما حضور نیروهای متعدد امنیتی و سیاسی در آن محل، تابیدن نورهای قرمز و آبی آژیر ماشین انتظامات، فضای فرهنگی تئاتر را به شدت تحت تاثیر قرار داد.
مدیریت سیاسی دانشگاه همچنین با عدم اعطای مجوز به سخنرانی آقای تقی رحمانی نشان داد که هیچ اراده ی مستقلی از نهادهای قدرت در خارج از دانشگاه ندارد. مگر آقای رحمانی در سال 81 در همین دانشگاه به سخنرانی نپرداخته بود؟ عدم اعطای مجوز به این برنامه نشان از ضعف مدیریت سیاسی دانشگاه در مواجه با واقعیت های تشکلهای قانونی و دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان دارد. مدیریت سیاسی بر اساس آیین نامه ی شورای عالی انقلاب فرهنگی می بایست علت ندادن مجوز به سخنرانی آقای رحمانی را به صورت مکتوب ارائه می نمود که چنین نشد. حال آنکه هم انجمن اسلامی یک تشکل قانونی است و هم آقای رحمانی قبل از این در دانشگاه ما سخنرانی کرده اند.
4-    برپایی همایش دانشجویی بیداری در حالی اتفاق افتاد که کمترین کمک و مساعدت مالی در زمینه ی اجرای این مراسم با انجمن اسلامی صورت نگرفت. نبود سالن مناسب برای اجرای مراسم، نبود امکانات صوتی و حتی یک ریال بودجه ی مالی برای اجرای این همایش در شرایطی اتفاق می افتد که گروههای دیگر دانشجویی با بودجه ی کلان دانشگاه در حال بذل و بخشش و خودنمایی هستند. گروههای مذکور که پیش از هر تشکلی خود را داعیه دار مسائل فرهنگی و سیاسی می دانند تا کنون حتی یک انتخابات دانشجویی را در میان دانشگاه برگزار نکرده اند تا مشخص شود که آیا مسئولین و منتخبین آنان، برآمده از میان دانشجویان هستند یا اینکه از نهاد دیگری مشخص و منتصب می شوند.
مهم این است که مدیریت تشکلهای دانشجویی نگاه عادلانه به همگی تشکلها داشته باشد. نگاه مدیران کنونی برپایه ی این است که «شما انتظار دارید ما به منتقدان خود پول بدهیم؟» حال آنکه بودجه ی دانشگاه متعلق به دانشجویان است. مگر قرار بر این نبود که نفت را بر سر سفره های ایرانی ببریم. بنابراین بفرمایید نفت را فقط بر سر سفره های کسانی که منتقدتان نیستند می خواهید ببرید.
یک صد گل سرخ و یک بغل نصرانی، ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟ / ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم، در مسلخ عاشقان نمی‌رقصیدیم

يك پاسخ برايش بگذاريد