خدمت بیشتر!

فرهاد شاه مرادلو: وقتی مصاحبه یکی از نشریات دانشجویی با مسئول بلندپایه کمیته انضباطی دانشگاه را خواندم بیش از هر چیز دیگر توجه ام به این گفته ی آن مسئول جلب شد که گفته بود به رابطین کمیته انضباطی  بر حسب مقدار فعالیت  و میزان گزارشات حقوق می دهند.
چشم هایش را بست .نفس عمیقی کشید فکرش را آزاد گذاشت در رویا به پایان ترم تحصیلی فکر کرد اسکناس های سبر زنگ در جلو چشمانش رژه میرفتند شور و شوقش بیشتر شدبه وجدانش اجازه قضاوت نداد اگر هم میداد معلوم نبود که بتواند نتیجه ای عقلانی بگیرد.تصمیمش را گرفته بود هرچه فکر می کرد گناهی در این تصمیم نمی دید او خدمت می کرد و در قبال این خدمت پاداش می گرفت. تصمیمش را گرفته بود دیگر تخیل بی نظیر. او این توانایی را به او می داد که چند گزارش عالی تهیه کند از روابط بد  از گناهان کبیره و از کار های بد چندین صفحه نوشت  به او گفته بودند که بر حسب عملکرد ومیزان فعالیت حسابش هم پر تر خواهد شدو او هم ابایی نداشت از این که تخیلاتش را هرچه بیشتر آزاد تر بگذارد حالا  این که چرا برای او اصلا مهم نبود که این گزارشات دروغ و غیر واقعی قیمتی دارد به اندازه حذف ترم و نابودی یک زندگی و دود شدن همه آرزوهای قشنگ یک  انسان بر کسی روشن نشد.
حالا بگذریم از این که صدایی ضعیف از درونش به او می گفت  که رفیق فروشی کثیف ترین خیانت هاست اما او مگر رفیق فروشی میکرد؟
او خدمت می کرد و در قبالش پاداش و حقوق می گرفت و اصلا هم مهم نیست که این پول قرار است از گلوی او پایین برود و اصلا هم مهم نیست این موضوع  که ممکن است آه همه ی آنانیکه بی گناه مسیر زندگیشان عوض شد  دامن او را خواهد گرفت.